LUNCH IN HARUNO
 

29 mei 2007

 

“Stop maar met schrijven. Je moet je zinnen even verzetten. Zullen we naar de Akita dog gaan ?”

In Haruno, de uitgestrekte landelijke buurgemeente van de stad Kochi, ontdekte Fumika een jaar geleden per ongeluk een goedkoop restaurantje waar ‘t goed buiten eten is. In een veel te klein hok voor het grote witbehaarde dier staat een nieuwsgierige hond. Het ras komt uit een van de noordelijke provincies: Akita. Wanneer we hier wat komen eten, gaan we altijd als eerste hem [haar?] begroeten.
 
Het restaurant ligt op een steenworp afstand van J A, de Japanse agrarische cooperatie met indrukwekkende hallen waar de produkten van het land en de ‘vinylhousesworden verzameld en verder getranporteerd door grote moderne vrachtwagens. Er is ook een winkel zonder opsmuk met verse groenten en vis: veel en redelijk van prijs, direct van de boer en de boot zou je kunnen zeggen.
 
Maar terug naar de eettafel: er waren gefrituurde oesters, een van mijn lekkernijen.
Salade met dressing van het huis, tomaat, peterselie, verse knapperige reepjes kool, sla en komkommer. In het gesloten, zwarte kommetje, links boven, miso soep. Rechtsboven: rijst. Takuan, [gele] in het zuur gemarineerde rettich en een stukje aubergine. Gekookte Surimi, [een soortgehakt’ van vis], reepjes wortel en schorseneren. Yokan [links onder], zoete bonen.

Akita hond

Akita hond
Akita hond
halfweg een steile heuvel
idem
Ingang. Binnen kan men eveneens eten. De noren [textiel voor de ingang] toont de naam van dit familie restaurantje: Marufuku.
Fuku betekent ‘geluk’. Maru: rond. Dit ‘rond’ maakt ‘geluk’ sterker en fraaier.
Eigenaar
Dagmenu
Dagmenu
miso soep waarin het rietendak boven ons ongepland in weerspiegeld wordt. 
           ! Het rieten dak is duidelijker te zien dan de soep !